Het Hazegras

“Het Hazegras” is een wijk opgericht nadat de regering, op aanduidingen van het stadsbestuur, in 1865, Oostende geschrapt had als militair bolwerk. In 1865 werden de vestingwerken gesloopt en lag niets meer in de weg om een nieuwe wijk te vormen. Momenteel is “Het Hazegras” in volle expansie hoewel enkele oude gebouwen ons nog doen dromen van een tijd die al enkele jaren achter de rug ligt. In die tijd waren de talrijke herbergen daar een toevluchtsoord voor de militairen, na hun vermoeiende oefeningen in de Kazerne Generaal Mahieu. De meisjes van plezier zorgden er voor de nodige ontspanning. Wij herinneren ons nog “Café ’t Vuurschip”, samen met het ernaast gelegen café van de familie Neyrinck, die beiden serieuze herbergen werden genoemd en de pleisterplaatsen waren van werklieden en bedienden werkzaam in het station, evenals van de “porteurs” en de trein reizigers. De “Café Moerdijk”, gelegen inde Fregatstraat, samenkomst van de handelaars van buiten Oostende en waar ook veel Hazegrasnaren een kaartje kwamen leggen. Café “De warme bolle” (thans Café Den Haring) waar nogal wat sportlui samen  kwamen en waar de Flandria Boxing Club een training zaaltje bezat. De talrijke cafeetjes met één of meerdere dienstertjes, vaak ook soldatenliefjes genoemd, zoals “Het Hollands Huis” (waar Col en Manchet een tijdlang een kamertje op de tweede verdieping bezette), de “Café Au Nouveau Coin” en anderen waar de soldaten zowat thuis waren.

Oostende - Wijk Hazegras

 

Maar de wijk bezat ook enkele danszalen die druk werden bezocht, ook door mensen van stad, waarmede wij bedoelen lui die de Kapellebrug moesten dwarsen om naar de nieuwe wijk te gaan.

Oostende - wijk Hazegras

Oostende - wijk Hazegras

Een der oudste dancings op de wijk Hazegras is wel “Boelings”, de danszaal in de Oesterbankstraat, waar de jong vissers, dansend op klompen, verbroederden met de jonge rekruten uit de kazerne “Generaal Mahieu“. De grote dubbele deur was voorzien van twee grote vensters voorzien van dubbel glas, wat een unicum was in deze tijd. Later werd de zaal overgenomen door de familie Hoornaert en moest het draaiorgel plaats maken voor een orkestje samengesteld uit leden uit het gezin. Vader, August Hoornaert, speelde trompet, zoals hij trouwens deed in het orkest van “Zanders en his Boys”, dochter Hoornaert speelde sax en haar echtgenoot Donald was de drummer van dienst. Af en toe kwam een accordeonist het drietal vervoegen. De inrichting kreeg dan tevens een andere naam, n.l. “Petit Casino”, maar de meeste mensen hielden het op het vroegere “Boelings”. Het was een aangenaam zaaltje waar het prettig was te vertoeven en waar er geen geluidsoverlast was. Iedereen kwam er graag terug .

Oostende - wijk Hazegras

Oostende - wijk Hazegras

 “‘t Zwaantje”, in de Brigantijnestraat, die haar naam dankte aan een wit geschilderde zwaan op een klein draaiorgel was in feite maar klein, doch had toch een publiek, onder de rekruten, die er vaak terugkwam. Hier voerde de baas, Thiersone, de scepter terwijl zijn echtgenote Clothilde de toonbank voor haar rekening nam en haar zuster vaak de klanten bediende. Als er een viertal koppeltjes op de dansvloer stonden was deze overbevolkt. Ook hier waren de jonge rekruten zeer welkom.

“De zaale van Lecomte” werd meer dan eens “Apekot” genoemd en lag eveneens in de Brigantijnestraat. Deze was ietwat groter dan voorgaande zaal maar vanuit het café moest men enkele trappen op om de dansvloer te bereiken. Ook hier kon men slechts met een vijftal paren rustig dansen op de muziek van een draaiorgel. Het was in feite de vroegere werkplaats van de huisbaas Lecomte, die vroeger het beroep van schoenmaker uitoefende en naderhand cafébaas werd. De meeste bezoekers waren, uiteraard, ook rekruten die er een meisje kwamen zoeken.

“De Zonnebloem”, waar Colette Faict de plak zwaaide, was een grotere zaal die druk bezocht werd door militairen en dokwerkers die er een liefje kwamen zoeken Hier stond het eerste orkestorgel, voorzien van 18 toetsen en gebouwd door de firma L Hooghuys uit Geraardsbergen. Maar het orgel werd er enkel geplaatst nadat Colette de zaal had overgelaten aan een zekere Paul Beauprez, die niet meer gediend was met zijn bezoekers en de zaal dan liet verkrotten. Het orgel werd, in 1919, verkocht aan dhr. Versyp, uitbater van de zaal Eldorado aan de Vismarkt te Brugge.

 maurice

hazegras nieuw

hazegras nieuw

 Opnieuw een mooie foto van Roy Verge ( http://oostende-ingeblogd.skynetblogs.be)

Dit artikel werd geplaatst in Oostendse verhalen | Bewaar de permalink |

One Response to Het Hazegras

  1. Rickwaert says:

    Prachtig….NOSTALGIE (heb er gewoond inHOTELLETJE AU PETIT BATEAU)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *